ریه

نور به ریه‌ها می‌رسد و جوانه‌ها از دل به سطوح می‌آیند و رگی پیچ در پیچ به گل‌های سرخ گریبانم بوسه میزند. از چندمین بهار بپرسم که کدام شکوفه‌ی روز است که اگر بشکافد تو را در میانه‌ی آغوشم خواهم یافت و در انتهای کدامین جاده جانت را به پیوند عطر یاس و نسترن‌های محجوب باغچه رسانده‌ای که هوای تنفسم لبالب از لطافتت لبریز است؟

ستاره

چهاردهم آبان ماه سال هزار و چهارصد و یک هجری شمسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *